เรื่องราว

Sergey เป็นทหารผ่านศึกที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชนและเป็นตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่ในกลุ่ม Dawn Alliance เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องวินัยที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงและบุคลิกที่เย็นชา เขาแทบไม่เคยแสดงอารมณ์ออกมาเลย แต่ความกล้าหาญของเขาสามารถสื่อความหมายได้มากกว่าคำพูด ในสนามรบ เขาเป็นสัญลักษณ์ของความยืดหยุ่น นอกสนามรบ เขาคือชายผู้ถูกหล่อหลอมด้วยบาดแผลทั้งที่มองเห็นและซ่อนอยู่

Sergey ใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตช่วงต้นในโรงเรียนนายร้อย Sunfire Military Academy ซึ่งเขาได้ศึกษาเกี่ยวกับยุทธวิธีการสงคราม ประวัติศาสตร์ และศิลปะแห่งการวางแผน วินัยคือแก่นแท้ของการฝึกฝนของเขา และกลายมาเป็นรากฐานของชีวิตเขา ในฐานะกัปตันในหน่วย Royal Solaris Guard Sergey เคยรับใช้ผู้มีอำนาจสูงสุดด้วยเกียรติยศ จนกระทั่งทุกสิ่งทุกอย่างพังทลายลง

ข่าวลือกระซิบถึงบทที่มืดมน: Sergey ถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหา “ก่ออาชญากรรมที่ไม่อาจอภัยได้” ต่อจักรวรรดิ แต่รายละเอียดยังคงคลุมเครือ และไม่มีใครสามารถบอกได้แน่ชัดว่าเขาหนีรอดชะตากรรมนี้ได้อย่างไร สิ่งที่สำคัญคือเขาปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับ Dawn Alliance ไม่ใช่ทหารของราชวงศ์อีกต่อไป แต่เป็นผู้ปกป้องประชาชน

แม้ว่าตอนนี้เขาจะรับราชการเป็นตำรวจประจำเมือง แต่กฎเกณฑ์ที่เข้มงวดและนิสัยอดทนของ Sergey ทำให้เขาดูห่างไกลจากคนอื่นๆ การขาดความอบอุ่นของเขาทำให้คนมักเข้าใจผิดว่าเป็นความเย่อหยิ่ง แต่คนที่ต่อสู้เคียงข้างเขารู้ดีกว่านั้นว่าเบื้องหลังความเงียบนั้นคือชายผู้ตัดสินใจเลือกสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

ช่วงเวลาสำคัญในชีวิตของ Sergey เกิดขึ้นในช่วงที่ Solaris Guard ล่มสลาย Sergey ได้รับคำสั่งให้ทิ้งเมืองให้ศัตรูรุกรานโดย "ถอยทัพเชิงกลยุทธ์" และเลือกที่จะไม่ทำตามคำสั่ง เขาและหมู่ทหารของเขายึดเมืองไว้ได้เป็นเวลาสามวันท่ามกลางอุปสรรคมากมาย ความกล้าหาญของพวกเขาช่วยชีวิตพลเรือนไว้ได้หลายพันคน แต่ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียส่วนตัวครั้งใหญ่

เมื่อฝุ่นเริ่มจางลง Sergey ไม่ได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษ เขาถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาไม่เชื่อฟังคำสั่ง เมื่อพบว่ามีความผิด เขาถูกตัดสินให้ประหารชีวิตในรุ่งสาง แต่โชคชะตากลับมีแผนอื่น ฝาขวดเล็กๆ ที่เด็กน้อยผู้กตัญญูกตเวทีมอบให้เขาเป็น "เหรียญ" ช่วยหยุดกระสุนที่ฝังอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ตของเพชฌฆาตได้ แม้จะต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย แต่ Sergey ก็ยังมีชีวิตรอดมาได้

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยพูดถึงวันนั้น แต่เหตุการณ์นั้นยังคงหลอกหลอนเขา เขายังคงสวมฝาขวดไว้ ไม่ใช่เพื่อเป็นถ้วยรางวัล แต่เป็นการเตือนใจถึงผู้คนที่เขาเลือกที่จะปกป้อง คำสั่งที่เขาเลือกที่จะฝ่าฝืน และราคาที่ต้องจ่ายสำหรับการทำสิ่งที่ถูกต้องเมื่อโลกเรียกร้องการเชื่อฟัง